|
:: MENU ::
---------------
Strona główna
O mnie
Historia rasy
Wzorzec rasy
Pielęgnacja
Artykuły
Galeria zdjęć
Dodatki
Linki
Autor strony
Kontakt |
:: Pielęgnacja, higiena i
zdrowie c.d. ::
PIELĘGNACJA OCZU:
Podobnie jak pielęgnacja całego
beagla, nie jest skomplikowana. Wystarczy, że będziemy
wycierać psu wydzielinę, zbierającą się w kącikach oczu,
czyli tzw. „śpiochy". Każdy beagle lubi zaglądać głęboko w
oczy swojemu właścicielowi (szczególnie, gdy ten coś je),
więc nie będziemy mieli problemu z zauważeniem czy oczy są
zaczerwienione, załzawione, czy szczególnie mocno zaropiałe.
Jeżeli naszemu podopiecznemu wbił się w oko patyczek, zadra
czy źdźbło pod żadnym pozorem nie próbujmy go samodzielnie
wyciągać i jak najszybciej udajmy się do weterynarza.
Samodzielne „szperanie" w oku może się zakończyć jego
trwałym uszkodzeniem. W razie lekkiego podrażnienia możemy
przepłukać oczy mocną, wystudzoną herbatą, rumiankiem lub
roztworem kwasu bornego. Jeżeli objawy nie ustępują, zwróćmy
się o poradę do lekarza weterynarii. Pamiętajmy, że obfita
wydzielina, szczególnie u młodych psów, może być objawem
groźnej choroby. W okresie letnim, szczególnie, kiedy jest
bardzo sucho, nasz psiak może mieć bardziej niż zwykle
zaczerwienione oczy. Jeżeli poza lekkim podrażnieniem i
niewielkim ropieniem stan psa jest dobry, a objawy mijają,
np. po deszczu, nie należy się z tego powodu denerwować.
Jest to normalna reakcja na zwiększone stężenie kurzu
podczas upalnych dni.
PIELĘGNACJA ZĘBÓW:
Wzorzec wymaga, aby zęby beagla
były mocne i białe. Nie mamy także co marzyć o zdrowiu i
dobrym samopoczuciu naszego pupila, jeśli nie zadbamy o
czystość jego jamy ustnej. Czyszczenie zębów jest zabiegiem
najmniej przez psy lubianym. Poprzez odpowiednie
przyzwyczajanie beagla do tej czynności możemy sprawić, że
będzie ją cierpliwie znosić, jednak nigdy jej nie polubi.
Oczywiście tak jak i w innych dziedzinach psiej pielęgnacji,
tak i w wypadku jamy ustnej profilaktyka jest najważniejsza.
Wystarczy, że od czasu do czasu pies dostanie do pochrupania
suchar, dużą kość, jabłko lub jeden ze specjalnych
smakołyków przeznaczonych do czyszczenia zębów. Obecnie, dla
wygody właścicieli, wielu producentów suchych karm miesza z
granulkami normalnej wielkości także nieco większe, by pies
jedząc od razu czyścił sobie ząbki. Niestety, ku rozpaczy
naszego psiaka od czasu do czasu będziemy musieli wyszorować
jego zęby w tradycyjny sposób. Oczywiście nie liczmy, że
nasz dorosły beagle będzie spokojnie czekał, aż pan łaskawie
wyjmie mu z pyszczka wszystko to, co przed chwilą w nim
umieścił, czyli szczoteczkę z obrzydliwą ludzką pastą i
własne palce. Każdy beagle, będący przy zdrowych zmysłach,
rzuci się do ucieczki i nigdy więcej nie da się zaciągnąć w
pobliże szczoteczki. Co wrażliwsze zrezygnują nawet na jakiś
czas z lizania ukochanego dotąd pana po twarzy, ilekroć
poczują zapach mięty. Dlatego do mycia zębów, tak jak do
wszystkich innych czynności pielęgnacyjnych, musimy psa
przyzwyczajać. Najlepiej, gdy naukę rozpoczniemy od
pierwszych dni po przybyciu szczeniaka do domu. Jak to
robić? Po prostu podczas głaskania szczeniaka na krótko
dotykajmy delikatnie jego pyszczka i podnośmy do góry wargi.
Podczas "zabiegu" cały czas musimy łagodnie i wesoło
przemawiać do malucha. Po chwili z powrotem zaczynamy
głaskać szczeniaka. Jeśli będziemy wystarczająco delikatni
nasz piesek nie zauważy znaczącej różnicy między drapaniem
za uszkiem, a głaskaniem pyszczka. Z czasem możemy zacząć
dotykać i masować dziąsła szczeniaka. Oczywiście po każdym
"ćwiczeniu" nasz podopieczny musi zostać nagrodzony
(smakołykiem lub niezwykle wesołą pochwałą, np. "dobry
piesek"). Po pewnym czasie będziemy mogli bez problemu
zawinąć palec gazą, umoczoną w wodzie zmieszanej z sodą.
Następnym stopniem wtajemniczenia jest szczoteczka, choć
przy odpowiedniej profilaktyce jej używanie nie musi być
konieczne. W sklepach zoologicznych można kupić specjalne
szczoteczki dla psów, zakładane na palec; dzięki temu ich
używanie jest bardzo łatwe. Ostatecznie możemy posłużyć się
szczoteczką przeznaczoną dla ludzi, musimy tylko wybrać jak
najbardziej miękką. W przeciwieństwie do szczoteczki pasta
musi być kupiona w sklepie zoologicznym lub lecznicy
weterynaryjnej. Ludzkie mają bardzo nieprzyjemny dla psa
smak, także ich skład chemiczny jest nieodpowiedni. Zamiast
pasty możemy użyć sody oczyszczonej. Jest ona łatwiej
dostępna i tańsza. Lekko zwilżoną sodę nabieramy na gazę lub
szczoteczkę (w ostateczności palec) i delikatnie
rozprowadzamy po zębach psa, wesoło rozprawiając, jaki jest
dzielny i wspaniały. Odczekujemy chwilę i rozpoczynamy
delikatne szczotkowanie lub wycieranie zębów (w wypadku
gazy). Po całym zabiegu płuczemy psu pysk, nagradzamy i
pozwalamy swobodnie się wykichać, wyprychać i odsapnąć.
Tekst pochodzi z książki Kamili
Brodowskiej pt. Beagle, Warszawa 2004. |
 |
